Tyle mnie nie było ?!

Ponad rok nieobecności na blogu to mój rekord...

Ale przynajmniej raz w tygodniu myślałam sobie 

"Dzisiaj napiszę "

Chciałam w tym moim pędzącym świecie zatrzymać niejedną chwilę. 

Zdążyłam czasem za aparat chwycić...i tyle

Tu na moim blogu . W miejscu gdzie chwila trwa 

 żałuję ,że tak mało bywam.

Wiele się niby nie zmieniło

wciąż mam tych samych gości

Zachwycam się porankiem, zachodem , mgłą deszczem , słońcem i opadem

roślinką , wiosną i zimą

Pracownia w innym miejscu ( Dworcowa 9 ) od ponad roku  (!)

(Ale chyba przeobrażę się tylko na internetowy sklep, by uniknąć wydatków czynszowych)

 wciąż tworzę  

różne -różniste 

.......................................................................................

Mój synek nadal nieuleczalnie chory

życie kręci się wokół cukrów , kalorii, mierzenia nocnego 

i to mój główny powód niebytności blogowej

To już nie tylko blog kobiety po 40...

moje życie owszem zaczęło się po 40 

przeprowadziłam się w góry , zaczęłam z rękodziełem i odnalazłam spokój

ale zmieniło się też wiele bez mojej zgody :(

Dlaczego dzisiaj tu jestem , tu na moim blogu ?

Ano chyba dlatego ,że chcę odnaleźć siebie. 

Kobietę (już grubo) po 40-stce

Nie chcę żyć tylko cukrami, chorobą moją i Szymka ,strachem, niewyspaniem,niewiadomą

nie godząc się z tym wszystkim.

Tego nie zmienię....ale może pokocham?

Niech moje życie zacznie się od nowa z tym co mi los dał 

lecz w zgodzie !

koniec płaczu, buntu i żalu

Muszę stać się silna

Zobaczymy

 a co u Was ? Czy rok ostatni przyniósł wiele zmian ? 

Nie zaglądałam do Was z przyczyn powyższych ale może uda mi się to nadrobić ? :)

" WSZYSCY MAMY DWA ŻYCIA!

TO DRUGIE ZACZYNA SIĘ W CHWILI

GDY ZDAMY SOBIE SPRAWĘ , 

ŻE MAMY TYLKO JEDNO "

Konfucjusz

Ciepło Was pozdrawiam , wszystkie blogowe dusze , które nie raz zadawały sobie to pytanie..kiedy zacząć żyć drugi raz?

OLA

W pocie czoła

Uwijałam się by skończyć albumy na ślub...w rodzinie naszej wczoraj wesele , na które radośnie się szykowaliśmy. ...niestety Szymek skończył z gorączką a ja w ślad za nim i tak oto wyjazd się nie odbył...a to peszek szkoda bardzo ale dziecię najważniejsze.

Przed weselem dostałam zlecenie (wybłagane ;)  bo ani ciut czasu nie miałam) by dla ich rodziców naszykować w podziękowaniu albumy. 

Jeden od Kamilki dla jej rodziców a drugi od Mateusza dla jego familii. Albumy zrobiłam tak by młodzi mogli powpisywać czy powklejać teksty sami. Dlatego też w pośpiechu , późnym wieczorem okazją albumy musiały odjechać przed weselem by młodzi zdążyli...i niestety zdjęcia mam okropne, robione 0 21,00 ! Takich nie znoszę ale trudno i w takich warunkach polowych czasem człek robi :) Ba ! nawet powiedziałabym w  okopach ! Musiałybyście mój pokój zobaczyć !!!

dzisiaj ujawnię albumik Kamilki:

 

parę wyrywkowych stron (a było ich 20)

 

Szkoda ,że nie potańczyłam bo to by mi się po bardzo stresującym  ostatnio czasie przydało..tuląc jednak moje rozgrzane dziecię wszelkie troski idą w niepamięć ...najważniejszy jest Szymuś !

dzisiaj już lepiej ! I słońce świeci :)

A ja chcę Wam jeszcze pokazać co w piątek nawinęło się nad dom ! Wyglądało to momentami jak jakieś Wniebowstąpienie! Zdjęcie tego nie oddaje bo jest płaskie ale te chmury wisiały jak kłęby , które miałyby zaraz spaść i gdzieniegdzie przebijał się błękit zapraszając do środka ! Nieprawdopodobne ! Z minuty na minutę  inny widok ! Trwało może z 15 min i przeszło za góry nad jeziora..wspaniałe , zapierające dech w piersiach widowisko !

 

 To taka mała przenośnia do mojego ostatnio życia :)

Ślicznie dziękuje za wsparcie i Waszą obecność!

Bardzo serdecznie witam nowe osoby na moim blogu. Mam nadzieję ,że od czasu do czasu czymś Was zaciekawię.

dziewczyny jesteście wspaniałe !

dziekuję za listy , 

za dobre słowo ! Dziękuję !

chmury już dawno się rozeszły :)

Miłego dnia !

Piękny czas jesieni

mojej ulubionej pory roku. Korzystam z niej i ciesze się nią :)
Twórczo coś tam porobiłam a ponieważ mój kochany teściu ma dzisiaj urodziny z okazji tej wysłałam mu karteczkę. Trawy- paprocie zrobiłam embossingiem na gorąco w różnych kolorach,ech  jak ja to lubię :) Kolory dobrałam  jak na porę roku przystało.
Kartka prosta i kochająca...

 A kiedy tak spacerowałam z moją kochaną rodzinką po lesie to stwierdziłam ,ze jesień to nie tylko odcienie brązu, żółtego, czerwieni, zieleni ...ale też fioletu i brudnego niebieskiego ! Takie właśnie spotkałam przedziwne grzyby i nie omieszkałam je sfotografować. Inspirujące ! 

  

Przeczytałam dzisiaj coś co mnie poruszyło :

"gorsze od śmierci... jest życie , kiedy to pragnie się umrzeć..."  

Straszne

W moim frankowym zakątku rozsiadł się już na dobre mały gość. Robił laurki dla swoich pań do przedszkola i się tam panoszył :) Sama słodycz.